Sen bu şiiri okurken Ben çoktan buradan uzakta Belki bir deniz kıyısında Belkide bir dağ başında Yıldızların altında olacağım Seni ilk defa düşünmeden Güneşle uyanacağım Ne yaşadığımı bileceksin Nede şiirlerimi kalbini vuracak Ne telefonların çalacak ansızın Nede bu zavallı yüreyim Kaprislerine hedef olacak Seni sana beni deli sananlara Bırakıp gideceyim bu şehirden Nasıl olsa anlamadın sevğimden Nasılsa kazanamadım güvenini Bütün yazdığım şiirlerin sonunda Paçavraya döndürdün yüreyimi Nedense hep bir şeyler aradın Kırmızı ışıkları üzerime yaktın Ne yaptımsa yaranamadım İşte gidiyorum yoruldum artık Çektrdiğin acılar kadar yaslıyım Çıkıyorum hayatından vedasız Nasıl olsa fark etmez senin için Belki çok şanslıydı Belkide çok yaşlıydı diyeceksin Artık bundan böyle Hasretin acıları servetim olacak Kim bilir aşkı sevdayı unuturda Uslanır bu zalım yürek Hani derler ya Yolcu yolunda gerek Gidiyorum işte huzurun olsun Yarın bu saatlerde ben yollarda Sen karanlık sokaklarda Yapa yalnız içini saran Bu alevi söndürmek için Hüzünlere sarılıp yatarken Dalıp gideceksin mazinin En hazin köşesine Kım bilir kaçıncı uykuda Kaçıncı rüyada olursun Belki geçmişinle yüzleşir Belki rüyalarınla sevişir Ve yine korsan yüreğin kol gezer Hayince pusuda olur Ve kimi zaman nefretin Kimin zaman ihanetin olur